Integracja sensoryczna

Czym jest integracja sensoryczna?

Ayers (twórca teorii Integracji sensorycznej) określa integrację sensoryczną jako proces dzięki, któremu mózg otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów segregując, rozpoznając, interpretując i integrując ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami a następnie odpowiada adekwatną reakcją.

 Inaczej mówiąc integracja sensoryczna jest taką organizacją wrażeń by mogły być użyte w celowym działaniu.

            Nasze zmysły (słuch, węch, wzrok, dotyk, smak) dostarczają nam informacji o fizycznej kondycji naszego ciała i otoczenia wokół nas. Te informacje płyną do mózgu tak, jak rzeki płyną do morza. Mózg nieustannie organizuje te informacje, gdy osoba jest w ruchu, gdy się bawi, uczy, czy też odpoczywa. Mózg lokalizuje, segreguje i zarządza tymi informacjami tak jak policjant kierujący ruchem ulicznym w godzinach szczytu. Gdy informacje płyną w prawidłowej organizacji, mózg może użyć ich do uczenia się.

Gdy strumień informacji jest zdezorganizowany, życie może wyglądać jak godziny szczytu w mieście.

Właściwa integracja wszystkich zmysłów jest podstawą normalnego uczenia się.

Teoria integracji sensorycznej jest tą, która w oparciu o szerokie badania i w zgodzie z wiedzą z neurofizjologii, psychologii, pedagogiki daje wskazówki do właściwej stymulacji rozwojowej dziecka oraz umożliwia badanie, diagnozowanie i terapię zaburzeń w tym zakresie.

 

Wybrane objawy z dysfunkcji integracji sensorycznej:

  • dz. nie znajduje przyjemności w zabawach na świeżym powietrzu,
  • dz. ma kłopoty z cięciem nożyczkami,
  • dz. często myli stronę prawą i lewą,
  • dz. ma trudności z łapaniem i rzucaniem piłki,
  • dz. niewłaściwie wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty,
  • dz. trudno się koncentruje, łatwo się rozprasza,
  • dz. przejawia duży lęk przed wysokością,
  • dz. często chodzi na palcach,
  • dz. wiele czynności samoobsługowych wykonuje powoli,
  • dz. wpada na meble, ściany,
  • dz. nie lubi karuzeli, huśtawki, lub przeciwnie – uwielbia to,
  • unika dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem,
  • jest niespokojne, płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem,
  • ma słabą równowagę: potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie.

Uwaga! Pojedynczy objaw nie stanowi wskazania do diagnozy integracji sensorycznej, lecz występowanie kilku lub kilkunastu z nich.

 

 

Opracowanie na podstawie materiałów szkoleniowych Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej.